YÜXEXES

Şubat 12, 2009 - HAYATTAN NE ÖĞRENDİNİZ ?

CAN DÜNDAR, ESQUIRE DERGİSİ'NİN 'HAYATTAN NE ÖĞRENDİNİZ?' SORUSUNU NASIL YANITLADI 


Ağır bir ÖSS sorusu gibiydi Esquire dergisininki. .. 'Hayattan ne öğrendiniz?' 
Verilen süre içinde aklıma gelenleri aşağıda yazdım. 
Yanlışların doğruları götürmeyeceğini umuyorum: 

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm, korktum. Ağladım. 
Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim. Karanlığı gördüm, korktum. 
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi. .. 
Ağladım. 

Sevmeyi öğrendim. 
Sonra güvenmeyi... 
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu, sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim. 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

İnsan tenini öğrendim. 
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu.. . 
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim. 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Gitmeyi öğrendim. 
Sonra dayanamayıp dönmeyi... 
Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi... 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta... 
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım. 
Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine aydım. 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

Düşünmeyi öğrendim. 
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim. 
Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim. 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

Yaşamayı öğrendim. 
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu; aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim. 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

Zamanı öğrendim. 
Yarıştım onunla... 
Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim... 
* * * 
İnsanı öğrendim. 
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu... 
Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim. 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

Okumayı öğrendim. 
Kendime yazıyı öğrettim sonra... 
Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana... 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

Evreni öğrendim. 
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim. 
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim. 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

Ekmeği öğrendim. 
Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini.. . 
Sonra da ekmeği hakça üleşmenin, bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim. 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

Namusun önemini öğrendim evde... 
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu; gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu öğrendim. 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

Gerçeği öğrendim bir gün... 
Ve gerçeğin acı olduğunu... 
Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim. 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim.

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

Nisil 5, 2008 - ÇOK MU?

 

 

Tek istediğim böyle elimde sıkıca tuttuğum bi oyuncakla o camdan,o Gözlerle sonsuzadek bakmak...

Bunun için çokmu geç?.

Pembe  bi şekerle mutlu olmak..

Pembe hayeller kurmak..

Pembe elbisemi giyip

Annemin elinden tutup yürümek istiyorum..

Hiç durmadan yürümek..

 

Çok yoruldum..

Ruhum öylesine yaşlı ki.

Bu bahara küstüm

Daha önceki kışada,daha öncekinede..

Sadece çocukluğumun mevsimlerini istiyorum..

 

Sadece düştüğümde dizlerim kanadı diye ağlamak..

Kalbimi sadece hızlı koştuğum için çarpıyor diye bilmek..

Sebepsiz yere gülmek..

Oyuncağımı aldı diye küsmek ve 5 dk sonra öpüp barışmak istiyorum.

 

Çok mu şey istiyorum?

 

 

 

 

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

Şubat 7, 2008 - TEŞEKKÜR EDERİM

 

 

Ruhumla anlatmaya çalıştım hep birşeyleri
Anlaşılmayı da beklemedim
Hakkım da yoktu zaten
uzun zaman

 karanlığa dost
Aydınlığa düşman oldum
sessizdim

sustum

konusmadım….

 

Hani;

Alıp başını gitmek istersin ya.
Bilmediğin, bilinmediğin,
Çözmediğin, çözülmediğin bir denkleme.

Ve gözlerini yumup yola koyulursun ya.

İşte o zaman

Giderken bile; kendine değil de
Geride bıraktıklarına takılır aklın…

 

Gözlerini açtığında varmışsındır.

geldiğin bu yerde ilk
Harcadığın yılların gelir aklına
Bir bir sayarsın,
Toplarsın, çarparsın,
Böler, çıkarırsın.
Bakkal defteri kadar kalın
Bakkal defteri kadar karmaşa...

Kabarmış hesabından kaçarsın.

 

Kocaman bir mahalleden
Daracık bir sokağa.
Sokaktan ufacık bir eve
Evden odaya....

Böyle daraltırsın herşeyi..

İşte boyle kapatırsın kalabalıklara kendını.

Herkes konuşurken

Sen sadece susarsın.

 

Ama herseyın sonunda ben bu suskunlugu sevdım.

Sustugum herkese herseye…

Tesekkur ederım...

 

 

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

BENDEN BİRŞEYLER...

Kategoriler

Arkadaşlarım